Psychofarmaca:

Geneesmiddelen of kwakzalverij?

Door Lawrence Stevens, Advocaat

Vertaald uit het Engels

Psychofarmaca zijn waardeloos, en de meeste zijn schadelijk. Velen veroorzaken blijvende hersenschade met de gewoonlijk voorgeschreven doseringen. Psychofarmaca en het beroep dat ze propageert zijn gevaarlijk voor uw gezondheid.

"ANTIDEPRESSIVA": The Comprehensive Textbook of Psychiatry/IV (Het omvattend leerboek van de psychiatrie, deel IV) gepubliceerd in 1985, zegt "De tricyclische type farmaca zijn de meest effectieve soort antidepressiva." (Williams & Wilkins, p. 1520). Maar in zijn boek, Overcoming Depression (Het beheersen van depressie) gepubliceerd in 1981 zegt Dr. Andrew Stanway, een Britse arts, "Als antidepressiva werkelijk zo effectief waren als wordt beweerd, dan zouden ziekenhuisopnames sterk zijn verminderd tijdens de twintig jaar dat zij beschikbaar zijn. Helaas, dit is niet gebeurd. … Vele onderzoeken hebben aangetoond dat de tricyclische middelen nauwelijks effectiever zijn dan neppillen, en sommigen hebben zelfs aangetoond dat ze minder effectief zijn dan neppillen." (Hamlyn Publishing Group, Ltd., p. 159-160). In zijn leerboek Electroconvulsive Therapy (Behandeling met electroschok), legt Richard Abrams, arts, Hoogleraar Psychiatrie bij de School voor Medicijnen in Chicago, V.S., uit waarom de in 1988 uitgegeven editie bijgesteld moest worden tegenover de editie van zes jaar eerder: "Tijdens deze zes jaren is de interesse in electroschok enorm toegenomen. … Wat is verantwoordelijk voor deze volte-face in de Amerikaanse psychiatrie? Teleurstelling in de antidepressiva, misschien. Er zijn geen gevonden die meer nut hebben dan imipramine [een tricyclische farmacum], nu meer dan 30 jaar oud, en meer recentelijk in gebruik genomen middelen zijn of minder effectief, of meer toxisch, of allebei." (Oxford Univ. Press, p. xi). In dit boek zegt Dr. Abrams "Ondanks de beweringen van de fabrikanten, is er geen noemenswaardige vooruitgang in de farmacologische behandeling van depressie geweest sinds die introductie van imipramine in 1958." (p. 7) In het voorwoord van zijn boek, zegt Max Fink, arts, hoogleraar psychiatrie bij de Staat Universiteit van New York bij Stony Brook, dat de reden voor het toenemen van electroschok (ECT) als "therapie" als een behandeling voor depressie, is wat hij noemt "Teleurstelling met de doeltreffendheid van psychofarmaca." (p. vii). In zijn boek Psychiatric Drugs: Hazards to the Brain (Psychofarmaca: een gevaar voor de hersenen) gepubliceerd in 1983, bevestigt de psychiater en arts Peter. R. Breggin: "De meest fundamentele stelling over de vaakst gebruikte antidepressiva is dat zij geen specifiek antidepressieve werking hebben. Net als de neuroleptica waar zij zo nauw aan verwant zijn, zijn ze zeer neurotoxisch en verzwakken ze de hersenen, en bereiken hun werking door het verstoren van normale hersenfunktie. … Alleen de 'klinische mening' van voorstanders van psychofarmaca ondersteunen enig antidepressieve werking. (Springer Pub. Co., pp. 160 & n184). In een artikel in het tijdschrift Newsweek van 7 februari, 1994, staat dat "Prozac…en zijn chemische neefjes Zoloft en Praxil niet meer werking hebben dan oudere behandelingen voor depressie." (p. 41). De meeste mensen die ik heb gesproken en die zogenaamde antidepressiva hebben gebruikt, inclusief Prozac, vertelde dat ze voor hun geen werking hadden. Dit werpt twijfel op de vaak gemaakte bewering dat 60% of meer van de mensen die z.g. antidepressiva gebruiken er baat bij hebben.

LITHIUM: Het wordt beweerd dat lithium helpt bij mensen wiens stemming herhaaldelijk wisselt van vreugde naar wanhoop en terug. Psychiaters noemen dit manisch-depressief of biopolaire buiaandoening.  Lithium werd voor het eerst omschreven als een psychofarmacum in 1949 door de Australische psychiater John Cade. Volgens een leerboek van de psychiatrie, "Tijdens het uitvoeren van dierproeven merkte Cade dat de dieren van lithium lethargisch werden, dus kwam hij op het idee dit middel toe te dienen aan enkele drukke psychiatrische patiënten." Het leerboek omschrijft dit als "een keerpunt in de geschiedenis van psychofarmacologie." (Harold I Kaplan, arts, & Benjamin J. Sadock, arts, Clinical Psychiatry, Williams & Wilkins, 1988, pr. 342). Overigens, als men niet lethargisch wilt zijn, lijkt het gebruik van lithium weinig gunstig. Een voorstander van het gebruik van lithium als een psychiatrische behandeling geeft toe dat lithium veroorzaakt "een lichtelijk gedeprimeerd, in het algemeen lethargisch gevoel." Hij noemt het "de standaard lethargie" veroorzaakt door lithium. (Roger Williams, "A Hasty Decision? Coping in the Aftermath of a Manic-Depressive Episode," [Een overhaastig besluit? Leven met de nasleep van een manisch-depressieve episode] American Health magazine, [tijdschrift Amerikaanse gezondheid] oktober 1991, p. 20). In overeenkomst hiermee, kreeg een van mijn familieleden de diagnose manisch-depressief en werd lithium carbonaat voorgeschreven. Hij vertelde mij, jaren later, "Lithium isoleerde mij van de hoogtepunten maar niet van de dieptepunten." Het zou ons niet moeten verbazen dat een lethargie-inducerend middel zoals lithium deze werking heeft. Het is merkwaardig dat psychiaters soms beweren dat lithium depressieve gevoelens bestrijdt, terwijl lethargie-inducerende middelen zoals lithium (en zoals de meeste psychofarmaca) juist gevoelens van wanhoop en ongeluk bevorderen - ook al worden ze antidepressiva genoemd.

SEDATIEVEN: Bij deze categorie inbegrepen zijn Valium, Librium, Xanax, en Halcion (in Nederland veel gebruikt worden Seresta, Normison en vele andere dergelijke middelen). De artsen die ze voorschrijven zeggen dat ze een kalmerende, anti-angst, paniek-onderdrukkende werking hebben of nuttig zijn als slaapmiddelen. Een ieder die deze beweringen gelooft zou naar de dichtst bij zijnde bibliotheek moeten gaan en het artikel "High Anxiety" (Grote angst) lezen in het tijdschrift Consumer Reports (Consumenten verslagen) van januari 1993, of lees hoofdstuk 11 in Toxic Psychiatry (Toxische psychiatrie) (St. Martin's Press, 1991), door de psychiater Peter R. Breggin. Allebei beweren dat het omgekeerde eerder waar is. Zoals alle of bijna alle psychofarmaca, genezen de sedatieven niets, maar verzwakken zij enkel de hersenen. In een klinische proef, ontwikkelde 70% van de gebruikers van Halcion "verlies van geheugen, depressie en paranoia." ("Halcion fabrikant Upjohn Co. verdedigt controversiële slaapmiddel" Miami Herald, 17 december 1991, p. 13A). Volgens de Newsweek van 17 februari 1992, "Vier landen hebben het middel verboden." (p. 58). In zijn boek Toxic Psychiatry zegt Dr. Peter Breggin over de sedatieven, "Zoals bij de meeste psychofarmaca, leidt het gebruik van het middel op den duur to een toename van juist de symptomen die het was verondersteld te doen afnemen." (Idem, p. 246).

In tegenstelling tot de bewering dat sedatieven, neuroleptica en z.g. antidepressiva effectief zijn als slaapmiddelen, is hun werkelijke werking het blokkeren van echte slaap. Toen ik met een vriend die medicijnen studeerde een psychiatriecollege bijwoonde, vertelde de docent ons, "Onderzoek heeft aangetoond dat we niet hoeven te slapen, maar we moeten wel dromen." De droomfaze van het slapen is het belangrijke deel. De meeste psychofarmaca, inclusief die gepropageerd worden als zijnde slaapmiddelen of sedatieven, blokkeren deze belangrijke droomfaze van slapen, en bewerkstelligen een staat die op slaap lijkt, maar in feite een droomloos onbewustzijn is - niet slaap. M.a.w., slapen is een belangrijk geestelijke activiteit die met de meeste psychofarmaca belemmerd of gestopt wordt. Een gezondheidstijdschrift adviseert, "Neem slaapmiddelen nooit tenzij op voorschrift van een arts, en ook dan nooit langer dan tien achtereen volgende nachten. Afgezien dat ze hun werking verliezen en verslavend zijn, voorkomen slaapmiddelen de droomfaze van het slapen, het geen essentieel is voor geestelijke gezondheid." (Het tijdschrift Going Bonkers, eerste uitgave, p. 75). Proeven met normale mensen en slaap onthouding tonen aan dat gebrek aan slaap, wanneer voortdurend, leidt tot hallucinaties. (Maya Pines, The Brain Changers, Harcourt Brace Jovanovich, 19